...این منم...اکنون...

---

عشق را کجا باید دید...؟؟؟

چه کسی لایق عشق ورزیدن است...؟؟؟

چه کسی مرا بیشتر دوست دارد...؟؟؟

و چرا من تـــنـــهـــام...؟؟؟ ؟؟؟ ؟؟؟

با یک دنیا سوال سفر کردم...

با دلی شکسته سفر کردم...

دلی که تو شکستی...

اشکی که تو جاری کردی...

و آهی که برای سنگ دلیت کشیده شد...

نمی دانی با چه حالی سفر کردم...

سفر کردم...

و به دنبال آرامش بودم...

راه دراز و دل اندوهگین...

و در آخر رسیدم...

اشک باز جاری شد...

صدایش زدم...

جوابم را داد...

نگاهش کردم...

و آرامم کرد...

آرامش ابدی...

در کنار کسی که همیشه و همه جا کنارم بود...

کسی که مرا دوست دارد...

کسی که ارزش واقعی ام را به من یاد آوری کرد...!!! !!! !!!

و کسی که بهترین هدیه را به من داد...

و من فهمیدم...

آدم ها تا چه حد متفاوتند...

من بهترین بودم...

و آن سنگ دل...

من عاشقش بودم...

و آن سنگ دل...

من از دل و جان برایش گذاشتم...

و آن سنگ دل...

من از همه و همه گذشتم...

و آن سنگ دل...

آه...

1روز به هم می رسیم...!!! !!! !!!

این همه دنبالت دویدم...

با این همه خوبییم...

و تو مرا نخواستی...

ببین دیگران چگونه مرا می خواهند...!!!

ببین...!!!

آه...

می ترسم...

از سنگ دلیت می ترسم...

می ترسم دل از تو بگذرد...!!!

می ترسم از بی وفاییت خسته شود...!!!

...نیاد اون روزی که دیره واسه ی داشتن عشقم...

ترسم از اینه که روزی من به یاد تو نباشم...

دیگه دل سرد بشم از تو برم و با تو نباشم...

...ترسم  من اینه که روزی روی قولم پا بذارم...

آری...

این منم...اکنون...

نگذار دیر شود...!!! !!! !!!

من تو را از عشق آسمانیم خواستم

بگو به یادم *یادت بخیر*

---

   

در شیارهای قلبم به دنبال کدامین عشق می گردی...؟؟؟

عشق من در آینه ای است که هر روز به آن می نگری...

آری...

آینه ات را نشکن...

تو همان عشق منی...

عشق من یعنی تو...

با زیبایی روز افزونت...

و صدای دلنشینت...

و نگاهت...

آه نگاهی که مرا پریشان می کند...

و لبخندی که تو را زیباتر می کند...

همه و همه و همه...

عشق من...

آن نگاهی که تو را صدا می زند...

آن قلبی که فقط برای تو می زند...

و آن کسی که...

کسی که فقط تو را می خواهد...

هیچ آن ها را می شناسی...؟؟؟

صبر کن...

اندکی با من راه بیا...

و گوش ده...

گوش ده به قلبی که می زند...

فقط برای تو...

آری...

برای تو...

و نگاه کن...

و خیره بمان به چشمانم...

چه می خوانی...؟؟؟

نگرانم...نه؟؟؟

دیگر چه می خوانی...؟؟؟

عاشقم...نه؟؟؟

دیگر چه می خوانی...؟؟؟

آشفته حالیم را می خوانی...؟؟؟

بی قراریم را چطور...؟؟؟

آه بشناس...

بشناس مرا...

که جز تو کسی را نمی خواهم....

و تا همیشه عاشقت می مانم...

و تو با تمامی خوبی و بدییت...

و زشتی و زیباییت...

بهترینی برای من...

بهترین من...

مرا دریاب...

از تو دورم...

و این دوری عذابم می دهد...

با هر تیک و تاک ساعت...

بی قرارتر می شوم...

و اشک می ریزم...

و قلبم پاره پاره می شود...

تو می دانی دردم را...

و می دانی خواسته ام را...

پس قدم پیش گذار...

به سوی من...

و بــازگــرد...

به سوی من...

زیباترین من...

به یاد آور...

لبخندهایی را که به لبم هدیه کردی...

و اشک هایی را که از گونه ام برداشتی...

و روزهایی را که با من سر کردی...

و مهری که بر دلم باقی گذاشتی...

و این عشق...

این عشق زیبا نیست...؟؟؟

عشقی که همه خواهانش هستند...

اما کو عاشق وفاداری چون من...

کمی فکر کن...

و بگو به یادم که یادت بخیر...

و...

ღ♥ღبـــازگـــردღ♥ღ

ღ♥ღولنتاین مبارک عشق منღ♥ღ

---

...با تو از خاطره ها سرشارم...

...با تو تا آخر شب بیدارم...

...عشق من دست تو یعنی خورشید...

...گرمی دست تو را کم دارم...

ولنتاین مبارک عشق من

"در عشق فراموشی نیست"

---

باران می بارد...

و من تنها زیر باران...

اشک می ریزم...

برای تو...

و برای دلتنگی خود...

آری محبوب من...

د لـ تـ نـ گـ ت   هـ سـ تـ م

روزها می شود که ندیدمت...

اما هر لحظه چشمانم تو را می بیند...

و قلبم تو را احساس می کند...

تو خود بگو...

هیچ دلتنگم شده ای...!!!

هر وقت ستاره ها نمایان می شوند...

و ماه می درخشد...

دلکم تو را فریاد می زند...

و جز آمدنت و بودنت چیز دیگری نمی خواهد...

و من پریشان...

با این دلتنگی ها...

روز و شب هایم را سر می کنم...

و در خواب نیز تو می آیی...

با آن نگاه مهربانت...

و لبخندهای دلنشینت...

آه عشق همیشگی من...

بـ ر گـ ر د

عزیزتر از جانم...

در این نبودن هایت...

هیچ خوش نبودم...

نقاب خنده کشیدم بر غم هایم...

اما غم پنهان مرا...

تو فقط می دانی و بس...

در این نبودن هایت...

باز زخم زبان ها آزارم داد...

و اشک های فراوان ریختم...

اما دوریت مرا بیشتر آزار می دهد...

و هر لحظه با یاد تو...

گونه هایم خیس می شود...

اندک زمانی باقیست...

برای دیدن ها از دور...

و برای فاصله های بی عبور...

آری اندک زمانی باقیست...

برای خم های ابرویت...

و قهری که گرفته ای با عشقت...

و برای رنجاندن من...

و نگاه هایی که از من می گیری...

اما برای در کنار هم بودن...

و برای هم بودن...

فرصتی هست هنوز...

تو فقط بخواه با هم بودن ها را...

این تنها حرف من است...

آه عزیزترینم...

هوا سرد شده است...

مواظب خودت باش...

مبادا ناخوش شوی...

که مرا سخت پریشان می کند...

یادت نرود...

در عشق فراموشی نیست

امروز...دلتنگتم...

---

سرد است هوا...

و سرد است نگاه کسی که مرا نخواست...

همان کسی که تنهایم گذاشت...

وقتی که به گرمی دستانش نیاز داشتم...

آه...

چه سرد است هوا...

مهربانم...

امروز به یاد تو قدم زدم...

و به یاد تو گریستم...

اشک هایم را باد پاک کرد...

نه دست مهربان تو...

تکیه بر دیوار کردم...

نه شانه ی تو...

و چشمانم را بستم...

این جا کجاست...

همان جایی که تو را دیدم...

برای اولین بار...

و تو گفتی...

 ღ♥ღد و سـ تـ ت د ا ر م ღ♥ღ

آه...

آن روزهای خوب من کجاست...

روزهایی که تو را داشتم...

و تو مرا داشتی...

زیر باران...

برای دیدنم...

و در تاریکی شب...

به یاد من...

یادت می آید...

من همانم...

همان بانوی رویایت...

اما حالا...

تنهای تنهایم...

آه...

کاش بودی...

در این سرمای زمستان...

در کنار من...

تا با گرمای وجودت...

آرام می شدم...

آه عشق من...

اشک هایم گونه ام را خیس کرد...

خواب هستی یا بیدار...

مرا ببین...

چه غمگینم...

نمی شود بی تو زندگی کرد...

برگرد...

برگرد به من...

برگرد به آغوش من...

زیباترینم...

دلتنگ هستم...

و دلواپس تو...

و در انتظار تو...

بهترینم...

مرا معنا کن...

برای خود...

و نجاتم ده...

از این دردهای بی درمان...

و بدان...

هـ یـ چ  کـ س  تـ و  نـ مـ ی شـ و د

واست زوده بفهمی من

چرا آواره ی دردم

واسم دیره از این خلوت

به شهر عشق برگردم

ما به هم می رسیم...!

---

 روز ها می گذشت... 

چه خوب... چه بد... 

من به انتظار بودم... 

به انتظار آمدن تو...

و تحقق وعده هایی را که دادی...

آه... 

چه سخت گذشت...

و تو... 

نه... یادت نیست... 

حرف هایت را... 

و قول هایی را که به من می دادی... 

اما من... 

هرگز از یادم نخواهد رفت...

و من آمدم...

و باز شکستم غرور شکسته ام را...

و می لرزید تن خسته ام... 

و چشمانم خیس... 

و زیر لب زمزمه ی ذکر و دعا...

 در انتظار جواب تو...

 و باز این من... 

و این تو... 

آه...

و تو گفتی... 

گذشته ها به خاطره ها پیوست...! 

احساسی در من نیست به تو... 

و تو برو... 

آه ای خدای من...

این همان دلبر شیرین من است... 

آن که آرام می کرد... 

با لبخندش مرا...

و از یادم می برد... 

تمام غم های مرا...

و چه تلخ است سخنش... 

دوست ندارد مرا... 

و من اکنون شاکی... 

نه نمی بخشم تو را...

تو خیانت کردی...

و من می روم... 

چون تو می خواهی... 

چون مرا نمی خواهی... 

و دلبرکم تو برو... 

این نیز می گذرد...!

 !!!...ما دوباره به هم می رسیم...!!!

متهمم کرد ...!!!

---

کجاست...؟؟؟

آن صدایی که می گفت من هستم...

آن صدایی که می گفت تنها نمی مانی...

و در کنار هم...

دیگر به ما نمی خندند...

نه...

جایی برای غم نیست...

اشک هایت را پاک کن...

فردای شادی ها در راه است...

و من شادمان...

که دیگر غصه نخواهم خورد...

و اشکی نخواهم دید...

بر گونه هایم...

و همیشه خنده است...

بر لبانم...

و او هست...

در کنارم...

 و باز من با او چه شادمانم

نه...

فرصت نشد...

باز آدمک ها...

باز سدّ راه ما...

باز دروغ و تهمت...

و او باور کرد...

حرف بدخواه مرا...

آه...

و باز اشک من...

و باز دور از هم...

و باز من بی او چه غمگینم

تو ببین اشک مرا...

تو ببین درد مرا...

و تو باز بهانه کن...

...تو بهانه می کنی و ما ز درد...

...می زنیم از سوز دل دم های سرد...

!...برای آن که بی خبر از دلم مرا متهم کرد...!